تشویق افراد دیابتی به رعایت شیوه ی زندگی سالم و بهبود سلامت دهان و دندان

 دانشمندان دانشگاه کوپنهاک با  کمک مربیان بهداشت توانستند به گروه بزرگی از بیماران دیابتی برای بهبود سلامت دهان ودندانشان کمک کنند.بیماران مسئولیت حفاظت از بدن خود را بر عهده گرفتند وبا کمک مربیان بهداشت بهره وری خود را در این مسئولیت افزایش دادند.انگیزه ی این بیماران توسط مربیان بهداشت تقویت گردید. نتایج این تحقیق درمجله ی Clinical Oral Investigationsمنتشر شد.

بروشورهایی با اطلاعات ارزشمندی درباره ی سلامت دهان و دندان و شیوه ی زندگی سالم در اختیار بیماران قرار گرفت اما ایجاد انگیزه  توسط مربیان بهداشتی متخصص بسیار بهتر از دادن اطلاعات به گروههای پر خطر از طریق بروشور بود.

افراد دیابتی درمعرض خطرات بسیار زیادی درباره ی مشکلات دهان ودندان هستند. نه تنها این افراد با جدیترین مشکلات دندانی مانند پریودنتیت و پوسیدگی روبرو هستند بلکه با مشکلات دیگری نظیر خشکی دهان، عفونتهای قارچی و ترمیم کند زخم ها در دهان دست و پنجه نرم می کنند.

دراین تحقیق 186 بیمار مبتلا به دیابت نوع دو شرکت داشتند. این تحقیق اولین تحقیقی است که در آن نقش مربیان بهداشت در بهبود سلامت دهان و دندان بیماران و توانمندسازی آنان به تصویر کشیده شده است. بیماران دیابتی به دو گروه تقسیم شدند: به یک گروه اطلاعات بهداشتی نظیر رعایت بهداشت دهان و دندان بصورت بروشور ارائه گردید و به گروه  دیگر شرکت  در 3 تا 6 جلسه ی آموزشی با حضور یک مربی متخصص به مدت 6 ماه  با تمرکز بر آموزش شخصی درباره ی تغذیه، مدیریت استرس و مراقبت از دندان پیشنهاد گردید.

درگروه دوم که آموزش های مستقیم را از مربی بهداشت شخصی دریافت می کردند مارکرهای بیولوژیکی برای بیماریهای لثه پریودنتیت (یا بیماری دندان لق) بررسی گردید. این بیماریها در طول 6 ماه آموزش شخصی در این گروه 50 درصد کاهش یافت. دربیماران شرکت کننده در این گروه مقدار قند خون بلند مدت (هموگلوبین A1C) کاهش چشمگیری نشان می دهد، درحالیکه درگروه کنترل چنین تغییری مشاهده نشد. علاوه بر این بیماران گروه دارای مربی اظهار کردند که بهره وری آنها از کنترل بیماری ومقابله با مشکلات سلامتی بسیار بهبود یافته است.

مقدار هموگلوبین A1Cاین افراد که به عنوان معیاری برای ارزیابی بلند مدت مقدار قند خون درنظر گرفته می شود در گروه دارای مربی از 7.5 درصد به 6.9 درصد کاهش یافته است که بهبودی چشمگیری را نشان می دهد.

یافته های این تحقیق می تواند نحوه ی تفکر ما را درباره ی مبارزات  بهداشتی و سلامت در آینده  تغییر دهد.

 دکتر Lone Schouمی گوید: استفاده از مربیان کار آزموده ی بهداشتی یک مداخله ی درمانی سختگیرانه است البته دادن بروشورهای حاوی اطلاعات بهداشتی به بیماران دیابتی  و تصور اینکه این بروشورها می توانند موثر باشند برای جامعه روش پرهزینه ای است که یک ارتباط بی تأثیر درسلامت افراد است، زیرا فرد شاهد نتایج خلاقانه این روش در ابعاد بزرگتر نیست و از سوی  دیگر هزینه ی بالایی برای جامعه دارد. بیمارانی که در تماس با ما هستند از نظر اجتماعی ومالی بسیار آسیب پذیر هستند استفاده از مربی برای پیگیری سلامت این افراد میتواند تفاوت قابل توجهی در میزان توجه و کوشش آنها برای رسیدن به سلامت فیزیکی و روانی داشته باشد.این موضوع همچنین درایجاد برابری درسیستم مراقبت های بهداشتی درسطح ملی و جهانی به چشم می خورد.

دکتر Cinarمی گوید: نتایج این تحقیق نه تنها به دلیل رسیدن به موفقیت با استفاده از مربیان بهداشت جالب است بلکه ما در این تحقیق آزمایشات بیولوژیکی مانند نمایه ی توده ی بدنی، هموگلوبین A1Cومارکرهای باکتریایی را با اطلاعات  کیفی بدست آمده از مصاحبه های مستقیم با بیماران ترکیب کردیم، تمامی آزمایشات بیولوژیکی بهبود سلامت افراد شرکت کننده را تایید می کردند.

این مطالعه با هزینه ی یک موسسه ی دانمارکی درترکیه انجام گردید.

منبع:www.medicalnewstoday.com/releases/271752.php

مترجم: ماندانا فرخی نیا